Dlaczego Twój pies się boi?

Większość właścicieli psów zdaje sobie sprawę z tego, że ich pies boi się różnych rzeczy. Niestety niewielu z nich wie, dlaczego. Jeżeli znamy powód lęku naszego psa, o wiele łatwiej jest nam mu pomóc.

A więc, jakie są główne powody lęku psów?

Niedostateczna socjalizacja

To, jak pies będzie zachowywał się jako dorosły osobnik w dużej mierze zależy od tego, z czym miał styczność jako szczeniak. Socjalizacja szczeniaka polega zapoznaniu go ze światem zewnętrznym w możliwie jak najszerszym kontekście. Należy to zrobić do dwunastego tygodnia życia, ponieważ jest to czas, w którym ciekawość psa jest silniejsza od strachu. Po około dwunastu tygodniach kontrolę nad ciekawością przejmuje lęk. Niestety okres socjalizacji zbiega się opuszczeniem gniazda i zamieszkania w nowym domu. To właśnie na nowych opiekunach szczeniaka spoczywa obowiązek  zapoznania go z otaczającym światem. Niestety, wielu właścicieli psów w obawie przed chorobami zakaźnymi przez następny miesiąc nie wyprowadza ich na spacery. Skutkiem tego w czasie, kiedy szczeniak powinien poznawać otoczenie jest odizolowany w domu.

Nieświadome wzmacnianie lęku przez właściciela

Każdy z nas przynajmniej raz zauważył, że nasz pies czegoś się boi. Jak na to reagujemy? Czy próbujemy go wtedy pocieszać, głaskać, odwracać jego uwagę?. Nasze reakcje w takich sytuacja są bardzo ważne, ponieważ możemy albo być dla swojego psiaka oparciem albo sprawić, że będzie bał się jeszcze bardziej. W poczekalni gabinetu weterynaryjnego często widzę, jak właściciel klepie po głowie zdenerwowanego psa i powtarza w kółko słowa “nie bój się”. Niestety nie wiele osób o tym wie, że im więcej uwagi poświęcamy psu w momentach kiedy się boi, tym bardziej wzmacniamy takie zachowanie. Jeżeli widzimy, że nasz pies się czegoś przestraszył i patrzy wyczekująco na naszą reakcję, to mówimy łagodnym ale stanowczym głosem, że nic się nie stało i nie zwracamy na niego uwagi.

Predyspozycje genetyczne oraz wybór hodowli

Przyjęło się uważać, że niektóre rasy psów są z natury lękliwe (za najbardziej lękliwe uważa się psy ras małych i miniaturowych). Nie do końca się z tym zgadzam. Owszem, jeżeli jedno lub obydwoje z rodziców przejawiają zachowania lękowe, to bardzo prawdopodobne jest, że ich potomstwo będzie zachowywać się podobnie. Nie zależy to jednak od rasy psa, ale od odpowiedzialności hodowcy. Hodowca z prawdziwego zdarzenia nie będzie rozmnażał psów, których zachowanie odbiega od przyjętego wzorca. Ponadto często wraz ze zmianą wyglądu idzie również zmiana charakteru zwierzaka. Jest to istotne zarówno w przypadku championów, gdzie mamy do czynienie z kumulacja genów jak i krzyżowaniu przypadkowych psów w tzw. pseudohodowlach.

Ogromny wpływ na to czy pies będzie w przyszłości lękliwy ma jego okres prenatalny. Jeżeli suka będąc w ciąży ma dużo stresu najprawdopodobniej jej potomstwo będzie w przyszłości wykazywało objawy lękowe. Oznacza to, że pomimo należytej socjalizacji, właściciele mogą mieć w przyszłości z takim psem problem.

Lęk skojarzeniowy (wyuczony)

Najlepszym przykładem mogą tu być wizyty u weterynarza. Będąc szczeniakiem, pies chodzi tam często i chętnie, ponieważ wizyty nie wiążą się psu z niczym nieprzyjemnym. Podczas takich wizyt są inne psy w poczekalni (z którymi można się zapoznać), dużo głaskania (kto nie chce pogłaskać słodkiego szczeniaczka) a szczepienie nie jest przez większość psów uważana za coś przykrego. Potem szczepień jest coraz mniej, ale za to jest skaleczona łapa, którą niestety trzeba szyć, kastracja lub sterylizacja i związane z tym złe samopoczucie po narkozie, czy jakiekolwiek problemy ze zdrowiem. Nagle przychodnia weterynaryjna przestaje być przyjaznym miejscem, bo nie dość, że często trzeba stać w kolejce w towarzystwie innych zwierząt (w poczekalni poziom stresu jest olbrzymi), to jeszcze większość wizyt kojarzy się niestety z bólem.

Traumatyczne przeżycia

Mam tu na myśli psy, które doświadczyły cierpienia z rąk człowieka, ale również sytuacji, w których jednorazowe zdarzenie odcisnęło swoje piętno na dalszym życiu psa. Jeżeli znamy przeszłość psa mamy możliwość w miarę szybko ułożyć i dostosować terapię pod ten właśnie konkretny przypadek. Praca z takim psem wymaga od nas olbrzymich pokładów cierpliwości oraz konsekwencji, ale jest duża szansa na to, że tak psiak będzie mógł w miarę normalnie funkcjonować. W przypadku psów, o których nic nie wiemy, a możemy tylko przypuszczać, co spowodowało spustoszenie w ich psychice praca trwa o wiele dłużej bo terapia opiera się na zasadzie prób i błędów.

Generalizacja obiektu strachu

Powiedzmy, że nasz pies zostanie pogryziony przez dużego psa o ciemnym umaszczeniu. Oznacza to, że w przyszłości najpierw będzie się bał dużych  psów podobnych do tego, który go pogryzł. Potem może się bać wszystkich  ciemnych psów niezależnie od wielkości lub wszystkich dużych psów niezależnie od umaszczenia. Po jakimś czasie prawdopodobnie będzie bał się wszystkich napotkanych psów.

 

Kiedy już wiemy albo przynajmniej domyślamy się, z jaki jest powód lęku naszego psa, należy zastanowić się co możemy zrobić, żeby mu pomóc. Nie mamy wpływu na jego przeszłość , ale mamy wpływ na to ja jego życie będzie wyglądało w przyszłości.

 

 

 

 

18 myśli na temat “Dlaczego Twój pies się boi?

  1. Witam swojego psa mam od małego ma 4 lata rasa york nie boi się psów ale za to strasznie boi się mnie kocham zwierzęta i jego też jest moim 3 psem nie potrafię zrozumieć dlaczego akurat boi się mnie 😪 daję mu dużo miłości próbuje go głaskać mówić spokojnie a i tak kuli ogon i uszy poprostu ucieka…… ale w nocy kiedy leżę w łóżku przychodzi i śpi pod kołdrą razem zemną co z nim jest nie tak????? Męczy mnie strasznie taka sytuacja naprawdę go kocham

    1. Być może to właśnie Pani miłość do psa powoduje takie zachowanie pupila. Niektóre psiaki po prostu nie lubią jak się je głaska, przytula, nosi na rękach itd. Małe psy bardzo często traktowane są jak maskotki, przez co tej miłości ze strony ludzi maja zbyt dużo. Proszę przez jakiś czas nie zwracać uwagi na psiaka – karmić go i wyprowadzać, ale nic poza tym – prawdopodobnie zmieni się jego stosunek do Pani.

  2. Dzień dobry, mamy rocznego Gończaka. Od małego podchodził do nowych rzeczy z dystansem, natomiast obecnie boi się wszystkiego. Nie lubi zostawać sam, chodzi wszędzie za nami i siada przodem do wyjścia. Często sam siebie wystraszy. Kiedyś bez problemu zostawał sam, a obecnie po naszym wyjściu piszczy przez jakiś czas. Nawet przy wypowiedzeniu komendy w stanowczy sposób sprawia, ze pies kuli ogon. Nie wiemy co zrobić, aby zmniejszyć jego strach/ lek.

    1. Witam. Wygląda na to, że Państwa pies oprócz uogólnionego lęku ma również problemy separacyjne. Nie wiem czy same suplementy są w stanie pomóc, ale proszę spróbować podawać Psu preparat For calm. Przez dwa tygodnie można podawać podwójna dawkę ale podzieloną na dwa razy i pomiędzy posiłkami, a nie podczas jak zaleca producent. Następnie należy przejść do dawki zalecanej. Ponadto proszę zachęcać go do przebywania w innym pomieszczeniu proponując np. zabawy węchowe czy gryzaka. Treningi również podnoszą pewność siebie psa.Spacery powinny odbywać się w miejsca, gdzie pies czuje się bezpiecznie, aby nie pogłębiać jego lęku. Najlepiej jednak skontaktować się z behawiorystą, który ustali plan terapii.

  3. Witam,4 miesiące temu adoptowałam psa ze schroniska.Pies jest kochany,bez oznak jakiejkolwiek agresji,uległy.Schronisko nic nie wie na temat jego przeszłości. Pies boi się zakrętów,samochodów,wody,mężczyzn w czapkach,worków i miotły.Uciekinier,potrafił wydostać się z szelek i uciec! Na szczęście wrócił sam do domu.Szczekał pod oknem sygnalizując swój powrót co mnie cieszy..Jednak ta lękliwość mnie przeraża. Są upały,zabieram mu wode i miskę na spacer bo do rzeki nie podejdzie się napić..tylko jak daje mu z ręki..Myślę że był bity i przeganiany.Jak mu pomóc? Pozdrawiam serdecznie

    1. Przede wszystkim musu Pani zadbać o bezpieczeństwo i tak dopasować szelki, aby psiak nie był w stanie się z nich wydostać. Tak silny lęk spowodowany jest prawdopodobnie brakiem jakiejkolwiek socjalizacji w wieku szczenięcym. Myślę, że oprócz terapii behawioralnej, która polega na budowaniu pewności siebie psa, przydało by się wsparcie farmakologiczne. Szkoda byłoby, aby pies do końca swojego życia miał być narażony na tak wielki lęk, przed praktycznie wszystkim. Ja nie czekałaby, aż psiak przyzwyczai się do nowych sytuacji, bo to mało prawdopodobne, by tak się stało. Może natomiast dojść do tego, że pies zacznie się z powodu lęku robić agresywny. Dlatego najlepszym wyjściem jest kontakt z behawiorystą, który dobierze odpowiednie leki i ułoży plan pracy z psem.

    2. Przede wszystkim musu Pani zadbać o bezpieczeństwo i tak dopasować szelki, aby psiak nie był w stanie się z nich wydostać. Tak silny lęk spowodowany jest prawdopodobnie brakiem jakiejkolwiek socjalizacji w wieku szczenięcym. Myślę, że oprócz terapii behawioralnej, która polega na budowaniu pewności siebie psa, przydało by się wsparcie farmakologiczne. Szkoda byłoby, aby pies do końca swojego życia miał być narażony na tak wielki lęk, przed praktycznie wszystkim. Ja nie czekałaby, aż psiak przyzwyczai się do nowych sytuacji, bo to mało prawdopodobne, by tak się stało. Może natomiast dojść do tego, że pies zacznie się z powodu lęku robić agresywny. Proszę skontaktować się z psim psychologiem, aby dobrał odpowiednie leki oraz zaproponował terapię behawioralną.

  4. .Od 2 miesięcy mamy psa owczarek niemiecki 6 letnia suczka. Mieszka z rodzicami ja widuje ją weekendami. Od początku bardzo mnie lubiła, ufała, słuchała. Dziś gdy przyjechałam do domu pies dziwnie się zachowuje.. Ucieka ode mnie jakby się bał.. Spędziłam z nią dużo czasu ale to tylko pogłębiało jej stres. Tylko widok smyczy i skojarzenie że to spacer przelamal ją i chętnie ruszyłyśmy na spacer.. Gdy tylko wróciłyśmy znów kuliła uszka i uciekła. Gdzie szukać pomocy? Co zrobić.. Nigdy nie miałam takiej sytuacji 🙁 pies ma 6 lat i wzięliśmy go z hodowli żeby miał w końcu wesołe życie. Strasznie przeżywam te sytuację.. Pies ewidentnie zaczął się mnie jakby bać. Staram się nie zmuszać go do siebie ale też martwię się bo nie wiem co robić.. Proszę o pomoc lub nakierowanie mnie na artykuł na blogu lub książkę.. Z góry bardzo dziękuję

    1. Proszę spróbować nie zwracać uwagi na suczkę, a kontakt ograniczyć do wychodzenie na spacery. Może takie postępowanie zmniejszy jej lęk. Nie wiem dlaczego suczka zaczęła nagle się Pani bać. Przypuszczam, że jest psem lękliwym, bo hodowla to nie zawsze jest miejsce przyjazne psu. Niestety lęk u takich psów bardzo szybko się generalizuje i wtedy taki psiak zaczyna się bać również rzeczy czy osób, których wcześniej się nie bał. Książka Nicole Wilde “Mój pies się nie boi” opisuje jak pracować z psem lękliwym. Niedawno wyszła również książka “Jak uwolnić psa od lęku” Marty Becker, ale jeszcze jej nie czytałam, więc nie umiem nic na ten temat napisać.

  5. Witam serdecznie mam pytanie odnośnie pieska owczarek niemiecki ma 13 miesiecy
    Kupilam go 4 dni temu z hidowli . Mieszkam w irlandii a piesek jest z polski . Mam obawy ze piesek boi sie prawie wszystkiego otwieranie drzwi szurania na spacerze chidzi bardzo nerwowo raz z jednej strony zaraz na drugi jak lis przejezdrza samochód chowa ogon pod siebie . Nie wiem czy piesek jest caly czas strachliwy czy to tylko nowe miejsce podróż itpd. Oczywiście nie zna zadnych podstawowych kometn czy da sie jakia mu pomuc zeby nie bal sie świata to duzy pies nie chce go bronić przed wszystkim . Dziekuje I proszę o pomoc

    1. Obawiam się, ze bez leków lub chociażby suplementów oraz intensywnej pracy behawioralnej będzie trudno. I nie czekałabym, aż mu przejdzie lub się przyzwyczai, bo tak się n ie stanie. Pani pies przez 13 miesięcy swojego życia prawdopodobnie przeżył w hermetycznie zamkniętym środowisku – nie wychodził na spacery, nie przebywał w domu (w miejscach, gdzie hoduje się psy dużych ras rzadko kiedy trzyma się je w domu), być może miał również ograniczony kontakt z ludźmi. Są to elementy, które w bardzo istotny sposób wpływają na życie psa. Dlatego czeka Was dużo pracy, najlepiej pod okiem behawiorysty.

  6. Witam .mam husky ale on dziwnie się zachowuje do mojej żony tak jak by się jej bal albo trzyma się na dystans .kiedy chce to żona pogłaskać to on ucieka rzadko jej na to pozwoli. Do mnie nie ja mogę z nim wszystko A do niej to tak jak by jej nie ufał… bał się…… niewiem co zrobić próbowaliśmy już że żona będzie to tylko karmić….poprawa jest czasem to może pogłaskać..ale żona mówi że przez to się go boi w dodatku jak są dzieci na podwórku i mnie nie ma to żona je oddala od niego bo właśnie się obawia …

    1. Być może Państwa pies trzyma dystans w stosunku do żony właśnie dlatego, że Pana zona się go boi. Psy doskonale wyczuwają ludzkie emocje. Nie wiem jak długo trwa ta sytuacja oraz czy macie psa od szczeniaka, czy może był adoptowany jako dorosły pies.To dobrze, że pies nie wykazuje agresji spowodowanej lękiem. Jeżeli wybiera drogę odejścia, to trzeba pozwalać mu na to. Jeżeli natomiast chcecie Państwo aby pies przestał unikać żon y, to powinniście skonsultować się z behawiorystą, który ustali przyczynę takiego zachowania psa i doradzi jak z nim pracować.

  7. Cześć !
    Od pewnego czasu mamy problem z naszą Korą (dwu-letni beagle). Od zawsze była żywa i towarzyska. nie bała się nawet dużych psów i uwielbiała długie spacery.
    Spacerujemy po osiedlu gdzie mieszkamy od kilku miesięcy, wszystko było w porządku aż tu nagle Kora boi się zupełnie wszystkiego. Kosza na śmieci, placu zabaw, tablicy informacyjnej.. nie potrafimy znaleźć wspólnego punktu.. nagle podczas spaceru podkula ogon i ciągnie do domu tak, że jeżeli nie biegniemy za nią to aż się krztusi.. nie reaguje na żadne komendy, a do tej pory mogliśmy chodzić na spacer nawet bez smyczy, bo trzymała się nas ładnie i zazwyczaj przychodziła jak ją wołaliśmy.
    Nie mamy pomysłu jak reagować w czasie takiego ataku lęku, uspokaja się na rękach, ale spacery z psem na rękach nie są dla nas rozwiązaniem.. po odłożeniu jej na podłogę znowu ciągnie do domu.
    Zastanawialiśmy się co mogło spowodować taki strach, jakaś trauma.. kojarzymy że raz na rynku w mieście była parada z orkiestrą, mnóstwo głośnych dzwięków, wtedy bardzo się wystraszyła. Raz też zaatakował ją obcy psiak, który uciekł komuś z podwórka..

    Będziemy wdzięczni za jakąkolwiek podpowiedź jak pomóc Korze i wrócić do naszych długich wspólnych spacerów! Z góry dzięki!
    Patrycja, Rafał i Kora 🙂

    1. Być może rzeczywiście suczka wystraszyła się orkiestry oraz psa, który ją zaatakował. Spróbujcie zabierać ja na spacery w jakieś spokojne miejsca typu las, łąka czy pole. Spacery po osiedlu ograniczcie do załatwienia potrzeb fizjologicznych. Podawajcie jej witaminę B comlex – z popołudniowym lub wieczornym posiłkiem, przed snem – co najmniej 3 godziny po jedzeniu tryptofan 500 mg, a z porannym posiłkiem GABA 500 (kwas gammaaminomasłowy) – obydwa preparaty do kupienia na allegro. Jeżeli po 2-3 tygodniach nie będzie poprawy skontaktujcie się z behawiorystą, który ma doświadczenie w zalecaniu leków, bo być może trzeba będzie podawać suczce przez jakiś czas leki przeciwlękowe.

  8. Witam. Mamy z żoną 11 letnią suczkę maltańczyka. Od jakiegoś roku zauważyliśmy że boi się jak prasujemy zelazkiem a w szczególności wpada w atak paniki jak uslyszy odglos buchniecia pary. Od razu ucieka, dostaje drgawek calego ciala a czasem dodatkowo drapie panele. Co może być przyczyną i jak ją przyzwyczaić? Pozdrawiam serdecznie

    1. Być może Państwa suczka przestraszyła się kiedyś buchającej pary, ponieważ spała zbyt blisko. Psy w podeszłym wieku często zaczynają się bać rzeczy, których wcześniej się nie bały. Aby przyzwyczaić ją do odgłosu buchającej pary należy nagrać ten dźwięk i puszczać go cicho, kiedy jest czymś zajęta – zabawą, gryzakiem czy jedzeniem. Dźwięk ten należy stopniowo podgłaśniać, ale robimy to z rozwagą, aby nie przestraszyć suczki.

Dodaj komentarz