„Jestem psem, jestem drapieżnikiem, gryzę. Taka jest moja natura. Oczywiście potrafię nad sobą panować. Nie gryzę każdego, kogo spotkam, nie gryzę w każdej sytuacji.”           

Joel Dehasse „Agresja u psów”

No właśnie, dlaczego psy gryzą? Najprościej – aby osiągnąć jakąś korzyść lub aby czegoś uniknąć. Jednak w kontekście ewolucyjnym, aby gatunek przetrwał, zwierzęta rozwinęły umiejętność radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych za pomocą rytualizacji i wzajemnej oceny możliwości przeciwnika. Zachowania agresywne są prezentowane są w ostateczności, gdy wyczerpią się inne formy rozwiązania konfliktu.

Wg Jamesa O’Heare, ogólna klasyfikacja behawioralna zachowań agresywnych dzieli ją na:

  • agresję reaktywną (gdy zwierzę jest prowokowane do ataku na innego osobnika, lub gdy poddawane jest działaniu bodźcom awersyjnym)
  • agresją instrumentalną (gdy zwierzę chce osiągnąć jakiś efekt – uzyskać coś pożądanego, lub uniknąć czegoś niepożądanego)

Według czynników anatomicznych i fizjologicznych, agresją dzielimy na:

  • agresję afektywną (spowodowaną pobudzeniem autonomicznego oraz sympatycznego układu nerwowego, wpływającego na emocje)
  • agresję nieafektywną (łowiecką)

Joel Dehasse klasyfikuje agresję na: 

  1. ofensywną
  2. obronną
  3. nietypową (trudno jest określić, czy jest to agresja ofensywna czy obronna)

Do agresji ofensywnej zalicza się;

  • agresję konkurencyjną o zasoby
  • agresję hierarchizującą
  • agresję z frustracji
  • agresję dystansującą
  • agresję przemieszczoną
  • agresję łowczą
  • agresję gończą
  • agresję instrumentalną

Do agresji obronnej zalicza się:            

  • agresję z rozdrażnienia i bólu
  • agresja ze strachu
  • agresja w obronie swojego terytorium
  • agresja macierzyńska    

Ze względu na zaatakowanego osobnika Dehasse dzieli agresję na:

  • agresje w stosunku do ludzi
  • psów
  • innych zwierząt
  • poruszających się obiektów